شرایط کاری، کارگران ساختمانی !

 

یک نمونه .

کارگران ساختمانی شاغل  در پروژه 24 واحدی نیروی انتظامی در شهر بانه ؛

تعداد کارگران و شرایط خوابگاه ؛

کارگران شاغل در این کارگاه که مشغول به کارهستند عبارتند از، کارگران کاشی کار ، سیمان کار، گچ کار، لوله کش ،برق کار ،نما کار، بنا و کارگران ساده . تعداد 30  نفر در این کارگاه مشغول به کار هستند.

خوابگاه ، شامل  یک اطاق 12 متری و یک اطاق 15 متری بوده  که تمامی کارگران در این دو اطاق استراحت می کنند.  این خوابگاه  بوسیله موکت فرش شده و غیر از یک تلویزیون هیچ گونه امکاناتی ندارد  . استراحت که شرط لازم برای تجدید قوای کار کارگر است در این خوایگاه میسر نیست ، چرا که فضا ی خوابگاه به قدری تنگ است که چیزی به اسم استراحت کاملا بی معنا  میباشد ،  این خوابگاه دارای یک آشپزخانه ویک سرویس بهداشتی نا مناسب  می باشد .  مقدار و نوع غذا دراین خوابگاه از هیچ کیفیتی بر خوردار نیست.

ساعت و شرایط کاری ؛

بیدار باش ساعت 30/6 دقیقه صبح می باشد که بعد از شستن سرو صورت و خوردن صبحانه راس ساعت 8 باید در محل کار های مربوطه حاضر شویم . کار ما از ساعت 8 تا 12 بعد ازظهرشروع و بعد از  یک ساعت  استراحت  و صرف نهار ،  از ساعت یک تا ساعت 5  دوباره مشغول به کار می شویم .با توجه به آب و هوای سرد و خشک شهر بانه ، کار در شرایط بسیار سختی انجام میگیرد . کار کردن در هوای سرد، بسیار طاقت فرسا  بوده و توانائی جسمی خاصی را می طلبد که این باعث  ایجاد انواع بیمار یها و عوارض جسمانی می شود

عدم ایمنی محیط کار ، بیمه نبودن کارگران و عوارض آن ؛

 به خاطر شرایط کار ساختمانی ، ما شاهد انواع بیماریها  ناشی از این کار میباشیم ،از جمله دیسک کمر ، فتق ، واریس ،  سائیدگی مفاصل و... را میتوان نام برد. جدای از بیماریهای جسمانی یاد شده ، کارگران به خاطر فشار کاری ، فقر مفرط  و عدم توانمندی در مقابل تورم سر سام آور و عدم همخوانی دخل و خرج  دچار انواع  بیماریهای روحی روانی و انواع سر خوردگیها اجنماعی می شوند. در مقابل این بیماریها ، کارگران مشمول هیچ گونه خدمات درمانی و خدمات تامین اجنماعی ای نمی باشند!! . کارگران ساختمانی و فصلی هیچ وقت از طرف کار فرما بیمه نمی شوند و کارگران این مشاغل به دلیل نیاز مبرم به کار، به خاطر ادامه زندگی  و به دست آوردن لقمه ای نان  بخور و نمیر خود را ناچا ر می بینند  تن به این گونه کار ها داده  تا شابد روزی همه چیز تغییر کند  .

در این پروژه همانند دیگر پروژه های ساختمانی  ، کارگران از هیچ گونه امکانات و وسائل ایمنی در محیط کار بر خوردار نیستند.   کارگران به ناچار باید تمام وسائل کار و مصالح و مواد اولیه را با دست  ( بدون وسیله  و امکانات ) جا به جا کرده و کارگران بدون کوچکترین امکانات حفاظتی باید در ارتفاع مشغول به کار شوند .

 

بار ها ماشاهد سقوط کارگران در ارتفاع بوده ایم که متاسفانه منجر به مرگ و یا قطع نخاع شده است. کارگرانی که در حین کار دچار بیماری می شوند هیچ وقت  به مداوای خود نمی پردازند ، چرا که توان مالی  جهت مداوا را نداشته و تا آخر عمر با انواع  بیماریها دست و پنجه نرم می کنند. جدای از سقوط کارگران از ارتفاع  و راه روها  به خاطر نبود امکانات حفاظتی امنیتی ، بارها ماشاهد فوت و یا نقض عضو کارگرانی بوده ایم که در قسمت تحتانی مشغول به کار بوده اند چرا که سقوط وسائل ، ابزار الات و مواد اولیه  در حین کار  اجتناب ناپذیر بوده اما به دلیل عدم رعایت موارد ایمنی از طرف کار فرما و نبود  امکانات حفاظتی، در چنین شرایطی کارگران صدمات جبران ناپذیری را متحمل میشوند و کار فرما در مقابل این گونه مصائب هیچ گونه مسئولیتی  نداشته و  ندارد .

هم سرنوشتان ؛ کارگران !

کارگران ساختمانی وفصلی   به خاطر شرایط کاری و فصلی بودن کار، و نداشتن هیچگونه تشکل مناسب  و محل کار مشخص هیچ وقت در راستای منافع خاص خود قدم بر نداشته و از کوچکترین مزایای قانونی که در مراکز کارگری  دیگر ما شاهد آن هسنیم نبوده و این باعث استثمار دو چندان شده و اعمال بی حقو قی های  مکرر را ما شاهد یم.

برای رهائی باید خود و منافع طبقاتی خود را بشناسیم  ، آگاهی  طبقاتی و درک شرایط موجود و باور به نیروی خود ، می تواند اولین گام برای درک منافع مشترک ما با دیگر کارگران در عرصه های مختلف باشد.

ما باید خود را متشکل کنیم و بتوانیم با اتحاد و یکپارچگی  در تشکل های مربوطه  با دیگر هم سر نوشتان قدم های محکم و متحدانه را در راستای منافع طبقاتی بر داریم . پس لازم است در کنار هم و با اتکا  به نیروی خود تشکل خاص خود را ایجاد کنیم ، چرا که تنها سلاح ما  تشکل کارگری و مبارزه متحدانه همراه با آگاهی طبقاتی است که ما را به سر منزل مقصود خواهد رساند.

به امید اتحاد طبقاتی کارگران و  نابودی فقر و استثمار !

کارگر تاسیسات ، جلال شریعتی

4  آذر ماه  87