16 آذر روز آزادی خواهی و برابری طلبی پیش روی ماست. پس از مشخص شدن چهره واقعی رژیم در انتخابات ریاست جمهوری، اعتراضات علیه رژیم گسترده تر و توده ای شده است. از یک طرف دانشگاه ها، از طرف دیگر اعتصابات کارگری روزانه به رژیم فشار می آورد. رژیم در حال دست و پا زدن است. اما برای سران خود رژیم هم مشخص است این اعتراضات به این سادگی فروکش نخواهد کرد. ما به عنوان دانشجویان پیشرو خط آزادی خواهی وبرابری طلبی نیز که همواره در تمامی اعتراضات علیه دیکتاتوری بپا خواستیم این بار نیز حظور گسترده ای خواهیم داشت و از تمام دانشجویان و مردم آزادی خواه و برابری طلب دعوت می کنیم که با حظور در دانشگاه ها و تجمع در مقابل دانشگاه ها بار دیگر فریاد آزادی خواهی و برابری طلبیشان در خیابان ها بلند شود.
همچنین از تمامی دانشجویان و فعالین چپ نیز دعوت می کنیم که در این اعتراضات حظور داشته باشند و فعالانه در مقابل رژیم بایستند و چهره رژیم را برای مردم نشان دهند و برای عده کمی که هنوز به موسوی و دار و دسته اصلاح طلبان خیال پرداز نیز این موضوع را روشن کنند که اینان نمی توانند رهبری اعتراضات مردمی را بدست بگیرند. موسوی هنوز در پی رسیدن به جمهوری اسلامی دهه 60 است. زمانی که اوج دیکتاتوری رژیم بود، دوره ای که تمامی مخالفان را به خاک و خون کشیدند. آقای موسوی هنوز در این توهم است که مردم دوباره جمهوری اسلامی می خواهند. نمی بیند یا نمی خواهد ببیند که امروز مردم با ارکان اصلی ان مشکل دارند. ما باید فعالانه در این اعتراضات شرکت کرده و رهبری را به دست بگیریم و به بهانه اینکه این حرکت اعتراضی خرده بورژوازی است کنار نکشیم. بلکه باید خرده بورژوازی را با خود همراه کنیم. حرکات سکتاریستی نه تنها ما را دور می کند بلکه در ذهن بسیاری این فکر بوجود می آید که اینان که نمی توانند و قادر نیستند و تزشان به درد اداره جامعه نمی خورد و انگار دنبال چیزی هستند که در این دنیا تحقق پیدا نخواهد کرد. ما می گوییم سوسیالیسم میشود، همین امروز هم میشود.
زنده باد آزادی خواهی و برابری طلبی
دانشجویان سوسیالیست دانشگاههای شهرستان دماوند